Super Tyfoon Bavi mede mogelijk door El Niño

Het verloop van tyfoon Bavi

Op 1 juli vormde een tropische depressies in de westelijke Stille Oceaan ten noorden van Micronesië. In net wat meer dan 24 uur verdubbelde het zijn windsnelheid tot tropische stormkracht (ongeveer 100 km/u). Het systeem intensiveerde snel en op 4 juli was het een supertyfoon met een piek aanhoudende windsnelheid van rond de 260 km/u. Het hield deze kracht voor 4 dagen aan, versterkte nog tot 290 km/u, en trok daarna als een ‘normale’ tyfoon richting Taiwan en China. Na het bereiken van land nam de stormkracht af en op het moment van schrijven bewegen de restanten als een depressie noordoostwaarts.

Precies in het oog

De supertyfoon trok rechtstreeks over het meest zuidelijke eiland van de Noordelijke Marianen. Het eiland is op radarbeelden precies te zien in het oog van de storm. De enorm krachtige wind en hevige regenval waren allesvernietigend. Op het nabijgelegen eiland Guam werd meer dan 50 centimeter regen geregistreerd en waren er windstoten tot 137 km/u. Door de sterke wind kwamen golven metershoog.

De vorige supertyfoon van dit jaar, Sinlaku, trof halverwege april ook de Noordelijke Marianen en Guam, waar het leidde tot 17 slachtoffers en heel veel schade. Velen zaten nog zonder stroom en reparaties waren niet volledig voordat Bavi overtrok.

Het oog van Bavi trok precies over het eiland Rota. Bron: Severe-weather.eu

Grote gevolgen in Taiwan

De windkracht en regenval van zo’n systeem kunnen zich honderden kilometers uitstrekken en op die manier schade brengen aan grote omliggende gebieden. In Taiwan waren de gevolgen groot en kwamen ten minste 18 mensen om het leven door aardverschuivingen of verdrinking. Ook op de Filipijnen waren er dodelijke aardverschuivingen. Tyfoon Bavi was één van de sterkste tyfoons die Taiwan trof in de afgelopen 30 jaar.

Lees ook: Waarom leidt hevige neerslag tot aardverschuivingen?

De rol van El Niño

Het water in de Filipijnenzee is erg warm (29-32°C) en er was vrijwel geen windschering, wat bijna perfecte omstandigheden gaf voor het vormen van een krachtige tyfoon. Het systeem onderging een klassieke ‘eyewall replacement cycle’, waarbij het oog van de storm werd vervangen door een nieuwe band met intense convectie. Daarna werd de tyfoon nog groter en gestructureerder.

De plaats waar de tyfoon zich vormde is geen toeval. Tijdens El Niño ontstaan tropische stormsystemen doorgaans verder naar het oosten, op grotere afstand van Azië. Dit heeft te maken met het warmere water in de centrale Stille Oceaan, dat al voldoende energie en vocht geeft. Hierdoor bewegen tyfoons in El Niño-jaren vaak langer over warm water voordat ze van koers veranderen of Azië bereiken. Zo wordt de kans vergroot dat ze een tyfoon van de sterkste categorie kunnen worden. Tijdens de krachtige El Niño van 1997 vormden er 11 supertyfoons in de noordwestelijke Stille Oceaan, waarvan er 10 de hoogste categorie bereikten.