Het zuiden van Amerika beginnen we inmiddels een beetje zat te worden. Voor we de uitgestrekte olievelden en graslanden achter ons kunnen laten, hebben we echter nog één of twee chases in het zuiden voor de boeg. Voor tornado’s moeten we vandaag in Oklahoma zijn en dat kan behoorlijk heftig worden. Niet alleen vanwege het natuurgeweld, maar ook de vele chasers die in deze staat wonen.

Tijdens de briefing van Wouter blijkt dat we vandaag rustig aan kunnen doen. Buien ontstaan wel snel (aan het begin van de middag), maar we zitten al vlakbij het voor ons interessante gebied. De kaarten voor vandaag zien er hoopvol uit. Het wordt lekker warm, er staat een goede grondwind en ook hoger in de atmosfeer is het windregime gunstig.

Ons hotel in Pampa (Texas) heeft geen ontbijt. Gelukkig is het naastgelegen gebouw een eetschuur en dus zoeken we ons heil daar. Rond de klok van 10 uur poeieren we richting Elk City (Oklahoma), waar we een korte lunch- en tanksessie houden. We zijn nu op een punt gekomen waar we moeten kiezen. Die keuze is erg lastig en levert veel hoofdbrekens en een pittige discussie op. Uiteindelijk maken we eensgezind dezelfde keuze en dat blijkt de juiste te zijn.

Ten noordwesten van ons is een bui ontstaan en die loopt snel het gebied met warme lucht, hoge luchtvochtigheid en een gunstige wind binnen. Coen en Arno bestuderen de wegenkaarten en weten een tactisch plan uit te stippelen om de bui te onderscheppen in de omgeving van Leedey (Oklahoma). Ondertussen zit Wouter achter het stuur als severe weather driver en Michiel op de achterbank als spotter.

Net buiten het dorpje vinden we een mooi uitzichtpunt op een heuvel. Aan de omhoog schietende wolkenpartijen is duidelijk te zien dat de bui nog volop in ontwikkeling is. Al snel verschijnt er een wallcloud en even later weet een funnel uit te groeien tot de eerste tornado van vandaag. Het duurt niet lang voor de sirenes in het dorpje beginnen te loeien.

De tornado blijft enkele minuten aan de grond. Zodra hij opgelost is, gaan wij weer verder. De bui komt immers op ons af en we moeten door het dorpje rijden om de supercell op een ander punt te kunnen onderscheppen. In het dorpje zien we de TIV in tegengestelde richting rijden, waarop we vanuit de bus schreeuwen: ‘Je bent te laat kerel!’.

Ondertussen wordt het steeds drukker op de weg. Het is daarom goed kijken wat de andere chasers van plan zijn. Sommigen zijn immers meer bezig met het naar buiten kijken dan met het verkeer. Ook kunnen langs de weg geparkeerde auto’s ineens beginnen te rijden. We weten ons in de omgeving van Hitchcock weer goed te positioneren.

We staan nu in de zogenaamde ‘bears cage’. Dit is het gevaarlijkste punt van de onweersbui. Je staat namelijk precies onder het rotatiecentrum waar een tornado kan ontstaan. Die plek is wel nodig omdat we te maken hebben met een ‘high precipitation supercell’, ofwel een bui die veel neerslag produceert. Rondom de bears cage zitten verschillende regen- en hagelschermen die het zicht belemmeren. Gaan we niet op dit punt staan, dan zien we een eventuele tornado simpelweg niet.

Onder het rijden begint Michiel te roepen dat hij een tornado ziet en vervolgens zoekt Wouter snel een veilige stopplek uit. Bijna iedereen kan gelijk de bus uit om de tornado te spotten. Vanwege het verkeer moet Wouter iets langer wachten met uitstappen. Uiteindelijk kan ook hij nog net een glimp van de tornado opvangen. Lang laat de slurf zich niet zien.

We rijden weer verder en dan begint het hard te regenen en ook beuken flinke windstoten op de bus. Tegelijkertijd komen we in een warmere luchtsoort terecht, waardoor alle ramen beslaan. Korte tijd zien we niet veel, maar gelukkig is de condens door het volop inzetten van de airco snel verdwenen. Gelukkig maar, want op de weg is het nog altijd vreselijk druk.

Ten westen van Dover (Oklahoma) weten we opnieuw een goed uitzichtpunt in de bears cage uit te zoeken. We staan te kijken en krijgen we zicht op een nieuwe tornado. Slurf nummer drie van vandaag is een feit en het is gelijk een flinke. Deze tornado is een 'multi-vortex', wat betekent dat er niet één slurf aan de grond zit, maar meerdere.

Lang kunnen we hier niet blijven staan. We moeten namelijk door een grote plaats (Guthrie) rijden en willen absoluut niet vast komen te zitten in het verkeer. De hoofdweg zit door de vele chasers helemaal vast en wij proberen deze te vermijden. Dat is een verstandige beslissing. De bui met eventueel een tornado komt namelijk recht op ons en op Guthrie af, maar we kunnen gelukkig goed doorrijden. Het is inderdaad druk in het verkeer vanwege de vele chasers en de loeiende sirenes. Dat er één iemand is die zich alleen met het verkeer bezig houdt, blijkt nu ineens heel verstandig.

Achter ons zien we een auto continu inhalen op een drukke weg waar een colonne auto's rijdt. Als de auto zich achter onze bus bevindt, probeert hij ook steeds te duwen. Inhalen lukt hem echter niet omdat hij zo dicht op onze bumper zit dat de bestuurder niets kan zien. Even later draait voor ons een pick-up zonder verlichting de straat op. We knipperen met onze lampen om hem hierop te attenderen. Dit heeft echter geen zin, want de verlichting blijft uit.

De auto achter ons besluit dan toch een inhaalpoging te wagen. De bestuurder voor ons slaat tegelijkertijd zonder richting aan te geven (en nog altijd zonder gewone verlichting) linksaf. De crash zien we voor onze ogen gebeuren. Gelukkig houden wij op dat moment voldoende afstand en kunnen we ons veilig langs de auto’s manoeuvreren. Deze hebben alleen flinke blikschade. Al met al is dit een duidelijk voorbeeld waaruit blijkt dat het verkeer het gevaarlijkste is van het hele tornadojagen (samen met blikseminslagen).

Alle onweersbuien beginnen steeds meer samen te klonteren. Daarnaast komt de zonsondergang dichterbij. We besluiten dan ook al snel dat het genoeg is voor vandaag. Buiten de buien om rijden we naar Midwest City, een stad aan de rand van Oklahoma City. Via internet hebben we al een scene uitgezocht met zowel een hotel als een restaurant.

Rond de klok van half 9 loggen we in bij de Super 8. We frissen ons even op en gaan vervolgens naar een schuur iets verderop. We vieren de succesvolle dag met een goede steak. Uit de berichtgeving op TV blijkt ondertussen dat de tornado’s geen serieuze gewonden hebben veroorzaakt. Daarnaast is de schade minimaal. Op deze manier vinden wij tornado’s het mooist. Na het eten zoeken we allemaal vermoeid ons bedje op.

Bron: tornadojagers.nl