Als je moeder een bekende weervrouw is, sta je zelf ook in de belangstelling. Dat ondervinden mijn dochters Noor (13) en Lotte( 12) soms wel eens. “komt jou moeder op de televisie?”, “jeetje, interessant!” Overigens vinden Noor en Lotte het de gewoonste zaak van de wereld. Toen ze peuter waren, dachten ze dat alle moeders het weer presenteerden. Als er nu ter sprake komt wat je ouders doen, zijn ze meestal trots op hun moeder (en natuurlijk ook op hun vader) en helemaal als ze de verbazing zien bij hun vrienden en vriendinnen als blijkt dat moeders niet alleen met oogschaduw en mooie jurk het weer presenteert op televisie, maar jaarlijks ook op reis gaat om net zoals in die film “Twister” tornado’s te zoeken. Welke andere moeder doet zo iets!  Meestal komt dan de vraag: is dat niet gevaarlijk, en is je moeder weleens bang?

Natuurlijk is het “jagen op tornado’s”niet te vergelijken met een hobby zoals vogelspotten. Maar, een onweersbui in eigen land is ook gevaarlijk. De meeste mensen weten dat wel. Desondanks hoor je nog steeds elk jaar verhalen dat er weer iemand is getroffen door de bliksem. Een tornado ontstaat ook uit een onweerswolk, maar dan uit een maxi-onweerswolk waarbij er talrijke bliksemontladingen optreden en hagelstenen ter grootte van tennisballen kunnen vallen. Als je deze hobby wilt uitoefenen, moet je dus goed weten wat je doet. Je moet weten hoe zo’n wolk in elkaar zit. Waar valt er hagel,  in welke zone neemt de kans op een blikseminslag toe, aan welke kant van de wolk ontstaan eventuele tornado’s en hoe zullen die dan verder trekken.  Zonder deze kennis, is het niet aan te raden zo om op zoek te gaan naar twisters. Hagelstenen ter grootte van pingpong/tennisballen moet je niet op je dak, laat staan op je hoofd krijgen. De ijsballen komen met een rotvaart van enige kilometers uit de lucht vallen en slaan enorme deuken in auto’s en daken. Een ijsbal op je hoofd krijgen, veroorzaakt op z’n minst een hersenschudding! Het is dus zaak om niet door een “hagelcore” te rijden (daar wordt het verhuurbedrijf van de auto’s ook niet blij van). Gevaarlijker zijn de blikseminslagen. Zelfs onder de uitlopers van een tornadowolk, uit de zogenaamde cirruskap kunnen verticale ontladingen optreden. Ook al denk je dat je op een veilige afstand van de wolk staat, toch moet je altijd bedachtzaam zijn op een inslag. Soms is de verleiding van de filmer of fotograaf van de indrukwekkende, imposante wolken waaruit tornado’s kunnen ontstaan (zogenaamde supercells) groot. “Nog een paar foto’s en dan veilig in de auto” (want je zit pas save in de kooi van Faraday). Op het moment suprême, als er daadwerkelijk een slurf lijkt te ontstaan, is het nog moeilijker om ondanks de opwinding en de emotie die een dergelijk natuurverschijnsel ontroept, voorzichtig te blijven. Dus: het zekere voor het onzekere,  op tijd en veilig in de auto en zo snel mogelijk uit de buurt van de wolk te rijden. Heel belangrijk is dat er onderling goede afspraken worden gemaakt. Er is 1 persoon die de beslissing neemt om te vluchten en dat is de meest ervaren tornadochaser. Er is 1 persoon die tijdens het volgen van de bui achter het stuur zit en niet in paniek raakt als we door zware regen en hagel een veilige plek moeten zoeken. Medereizigers die foto- en filmmateriaal maken, moeten onvoorwaardelijk luisteren naar diegene die de beslissingen neemt. Het Dutchtrex-team van dit jaar: bestaand uit Eric Terpstra (de meest ervaren chaser allertijden, gaat voor de twaalfde keer mee en is chef d’equipe)  Arno Paanstra (fotograaf en severe-weatherdriver, gaat voor de vierde keer mee), Jarco van den Brink (dit jaar voor het eerst mee,) en Margot Ribberink (voor de vierde keer mee) is enorm op elkaar ingespeeld.  "Wij zijn net een  geoliede machine (pitstop met tanken, plassen en snacken in maximaal 5 minuten!)."   

En ben ik wel eens bang? Nee, maar het is wel spannend. Ik heb net zoals de afgelopen jaren enorm veel vertrouwen in mijn teamgenoten. Inmiddels hebben we samen zoveel ervaring en kennis dat wij denken dat we "verantwoord" chasen. Wij nemen geen enkel risico want we willen wel met onze mooie plaatjes en films alles kunnen navertellen en we willen volgend jaar weer!

Waarom nog een keer! Dat is niet uit te leggen aan mensen die niet dezelfde weerinteresse (zeg maar passie of liefde) hebben voor het weer en dan bedoelen we extreem weer zoals temperatuurextremen, sneeuwstormen of in ons geval tornadowolken. We kunnen het niet uitleggen, wij vinden het te gek en hebben het er zelfs voor over om in 2 weken tijd 15.000 kilometer te rijden op zoek naar wolken die tornado’s produceren. 

Tijdens de afgelopen weken zijn er in de Verenigde Staten al diverse tornado-outbreaks geweest. Op 10 en 11 mei jongsleden is er door een reeks wervelstormen en ander noodweer in de staten Oklahoma, Missouri en Georgia enorm veel schade aangericht en zijn er zeker 21 mensen omgekomen. Het verhaal heeft voor ons ook duidelijk twee kanten. Wij beseffen ons wel degelijk dat sommige inwoners van de Tornado-alley al heel wat hebben meegmaakt en een tornado met heel andere ogen zien dan wij. Toen ik vorig jaar tijdens tijdens een tornadowarning samen met een aantal hotelgasten in een schuilkelder zat, kwamen de verhalen naar boven... Ik heb toen verstandig mijn mond gehouden en niet verteld dat ik twisters juist opzoek in plaats van ze te ontlopen.

Tijdens de afgelopen drie jaren hebben wij met het Dutchtrexteam in de ogen van tornadozoekers niet veel geluk gehad. Ten tijde van ons verblijf in de States troffen we telkens een flinke rug van hogedruk waardoor er weinig tot geen slurfen ontstonden. Vorig jaar hebben we echter op de laatste dag van ons verblijf een prachtige tornado gezien. Wij hopen dit jaar meer geluk te hebben. We zullen U via deze site regelmatig verslagen sturen van onze avonturen. Op de site van onze vaste weerfotograaf Arno Paanstra ( www.paanstra.nl/dutchtrex) kunt u dagelijks onze positie bekijken en de tornadoverwachting zelf volgen.

Met vriendelijke groeten, Margot Ribberink