Oei, wat een hoop cirrus, dacht ik toen we op weg waren naar Silvolde. De zon zal er straks toch nog wel bij komen? Dat hoopten er meer. De eerste bezoekers waren getooid in sjaals en zochten beschutting op de grote ‘deel’ waar de wind niet kon doordringen. Gelukkig hadden we een live internetverbinding met onze Meteo Consult weerkamer en al gauw zagen we op de satellietbeelden dat opklaringen binnen bereik lagen. Resultaat: aan het einde van de dag had ik een enigszins verbrande kop.

Het blijft een bijzondere happening; de jaarlijkse weerdag. Het ene jaar bij ons, in Wageningen, het ander jaar op het erf van Gerrit Vossers, weerliefhebber in hart en nieren. Daar waar wij in 2008 de mensenmassa beperkt moesten houden tot zo’n 200 weeramateurs (meer past gewoonweg niet),  kan Gerrit de teugels altijd helemaal laten vieren. Iedereen is welkom. En voor een klein entreebedrag (1,50 euro) kun je naar binnen, allerlei mensen spreken, presentaties volgen en ook nog een gratis drankje drinken. Oh ja, de lenigen onder ons konden ook nog de maag testen op het springkussen…

Wat was er te doen?
Affijn, de cirrus (oftewel sluierbewolking) brak open, de mensen kwamen aangereden of gefietst en het terrein was de gehele dag gevuld met een gezellige hoeveelheid publiek. Zoveel weerliefhebbers bij elkaar, dat is vrij uniek. Een prachtige kans voor ons om weeramateurs, waar wij dagelijks vele mails van mogen ontvangen, uitgebreid te spreken. Een aantal daarvan bleef wel een uur of zes aanwezig. Er was dan ook genoeg te doen. En genoeg om over te kletsen.

Buiten stond een aantal stands, met onder andere windwijzers en barometers. De vereniging voor weerkunde en klimatologie was aanwezig (VWK) en er werden op de deel meerdere presentaties gehouden, die allemaal konden rekenen op een volle bak aan toehoorders. Zo hield Peter de Vries, meteoroloog op de waarnemerstoren van Schiphol, fraaie verhalen over hoe het er daar allemaal aan toe gaat. Casper Hootsen, van Meteo Consult, vertelde uitgebreid over een supercell die vorig jaar zomer over de Achterhoek trok. Reinout van den Born, ook Meteo Consult, legde het systeem uit achter het nieuwe waarnemingsnetwerk van www.hetweeractueel.nl. Nu en dan werden er in een kleinere binnenruimte ook weerbriefings gehouden, waarbij een meteoroloog wat vertelde over het tot stand komen van een weersverwachting en uitleg gaf bij de vele informatie die beschikbaar is en hoe je uit dat oerwoud van gegevens een gefundeerde verwachting kunt destilleren.

Waarom schor op een weerdag?
Er werd veel ontmoet en gepraat. Zoveel zelfs, dat ik rond het middaguur al wat schorrig begon te worden. Da’s gek. Na een dienst van 8 uur, heb ik daar geen last van, maar dat is blijkbaar toch anders dan ‘live’ aan de praat te gaan. Overigens, tegen 12 uur had ik mijn dikste sjaal inmiddels afgedaan en mijn trui ook verruild voor een t-shirt. Onder een jas, dat nog wel.

Een dikke 500  mensen zijn het erf van Gerrit op geweest. De lokale radio (Radio Optimaal FM) was erbij en Radio Gelderland scharrelde ook rond in de persoon van verslaggever René Arendsen. Hij verbaasde zich enigszins over de vele mensen die ‘het weer’ blijkbaar dermate interessant vinden om een weerdag te bezoeken. Helemaal toen hij vernam dat werkelijk vanuit het hele land mannen en vrouwen waren afgereisd naar oostelijk Gelderland. Zoals Jannes Wiersema, die tegen een Noord-Groningse dijk aan woont in Roodeschool

De rust op het erf keert terug
De zon ging in de loop van de middag nog wat beter schijnen. De jas ging nu zelfs uit en op de deel was het killer dan buiten. Er bleven mensen arriveren en we bleven praten. Toen het na de klok van 4 uur dan toch echt voorbij was, konden we de boel opruimen en voldaan terugkijken op een hele informatieve, gezellige en interessante weerdag. Ik ging niet alleen huiswaarts met een enigszins rode kop door de zon en een wat schorre keel, maar ook met een aantal stelen rabarber en een pot kruudmoes, van een tweetal weerliefhebbers. Gerrit; het was weer puik georganiseerd. Het estafettestokje gaat nu weer naar ons!

Door: Grieta Spannenburg
Alle foto’s die bij dit verhaal staan, zijn gemaakt door Karin Broekhuijsen.