Vorige week hebben we op deze site aandacht besteed aan de orkaan Gonu die delen van Oman en Iran trof. Zie hier: In die omgeving is dat een zeer uitzonderlijke gebeurtenis, die zich gemiddeld, als we specifiek naar één locatie kijken, zich  slechts een paar maal per eeuw voordoet. Aangezien de laatste cycloon die die streken aandeed al meer dan zestig jaar geleden was, is het logisch dat (vrijwel) niemand zich een dergelijk natuurgeweld kon herinneren.

Naar aanleiding van het verhaal op onze site ontvingen we een mail van Pascal Rump, die momenteel in Nederland verblijft, maar tot voor kort woonde en werkte in Oman. Dat was toevallig net in de streek die het zwaarst door Gonu werd getroffen. Het natuurgeweld ter plaatse lokte een intensief mailverkeer uit, waarbij vrienden, kennissen en (ex)collega’s Pascal inseinden dat ze het noodweer goed hadden doorstaan. Het bleef niet bij geschreven berichten alleen, er werden ook nogal wat foto’s overgeseind.

Pascal besloot terecht dat het wel interessant was om deze foto’s wereldkundig te maken, en seinde vervolgens ons in. Aan het verzoek deze foto’s te plaatsen, voldoen we dan ook graag. Het is inderdaad heel bijzonder om te zien hoe een woestijngebied, waar normaal weinig, en gedurende heel wat maanden in het geheel geen neerslag valt, wordt herschapen in een kolkende watermassa! Dit is dus vooral een verhaal waarbij de plaatjes het verhaal vertellen, en niet zozeer de tekst. Het lijkt erop dat het vooral het water is dat de schade heeft veroorzaakt, en niet zozeer de wind.

Op de eerste foto is te zien dat het noodweer nog in volle gang is. Veel gebieden staan al blank, maar aan het slechte zicht is te zien dat het nog hard regent. Pascal meldt dat hij bij deze McDonalds vaak een standaardhap ging halen op vrijdag (daar het weekend) als hij was wezen scuba duiken. De foto op de voorpagina laat ook een kompleet verdronken landschap zien.

Op de twee volgende foto’s is te zien dat in delen van de stad het water hoog staat, maar er verder wel ‘rustig’ uitziet. De getoonde gebouwen zijn winkels, die dus ook overspoeld zijn. Hier deed Pascal zijn boodschappen, of ging er met vrienden kebab of Indiaans eten. Zijn eigen huis bevond zich hier trouwens op loopafstand. Op de derde foto checkt iemand van de veiligheidsdienst in een rubber bootje of de bewoners van de huizen wel veilig zijn.

Niet overal was het water zo rustig. Dit werd uiteraard vanuit de omgeving aangevoerd, soms met behoorlijk wat geweld. Foto 4, en vooral foto 5 geven hiervan een beeld. Pascal merkt op dat zijn auto ook zeker zou zijn meegesleurd. Ook valt op dat het water zeer veel van de losse woestijngrond heeft losgewoeld, zodat er in feite sprake is van een modderstroom.

Na het zakken en weglopen van het water bleef er dan ook erg veel modder over (foto 6). Auto die waren meegesleurd door de water- en moddervloed werden hier en daar op een hoop achtergelaten (foto’s 7, 8 en 9). Men kon aan het opruimen van de modder en de autowrakken beginnen…

Het water zocht uiteraard een uitweg naar de zee en daar was dan ook een groot stuk weg door de woedende stroom weggeslagen (foto 10). Met de wind mocht het ter plekke relatief zijn meegevallen, op zee had de orkaan hoge golven opgewekt, die wel degelijk de kust wisten te bereiken. Op foto 11 is te zien dat door deze golven een deel van de boulevard en de weg daarbij, is verwoest.

Het moge duidelijk zijn, in dit deel van Oman zal de komst van Gonu niet alleen dit jaar, maar wellicht voor vele jaren dé weergebeurtenis blijven, met als positief bijeffect dat delen van de woestijn wel een flinke slok hemelwater hebben ontvangen.

Bronnen: Pascal Rump, Meteo Consult.

Foto’s: Pascal Rump.