Amerikaanse kou nekt onze winter

In een deel van de Verenigde Staten is het extreem koud en deze kou maakt langdurig winterweer in onze omgeving bijna onmogelijk.

Terwijl wij in Nederland ‘genieten’ van het huidige winterweer, stelt het vergeleken met het weer in de Verenigde Staten niks voor. Vrieskoude lucht stroomt vanuit de poolstreek uit over Canada en delen van de Verenigde Staten. Vooral de gebieden rondom de Great Lakes zijn extreem koud. In de staten Wisconsin, Minnesota en Illinois, ten westen van Lake Superior en Lake Michigan, is het afgelopen nacht nog afgekoeld tot rond -40 graden! Siberische toestanden dus. En juist die kou houdt het echte, langdurige winterweer in onze omgeving tegen. We kwakkelen nog even door en op de langere termijn lijkt het bij ons zelfs alweer zachter te worden.

De extreme kou in de Verenigde Staten heeft te maken met de zogeheten poolwervel splitsing, ook wel bekent als Polar Vortex, waar momenteel sprake van is. Normaalgesproken heeft de poolwervel, waarin de diepvrieskoude lucht boven de Noordpool een soort van opgesloten zit, een volledig ronde vorm. De extreme kou kan daardoor nauwelijks ontsnappen. Afgelopen weken splitste de poolwervel echter in tweeën, waarna één deel tot boven Canada en een deel van de Verenigde Staten afzakte.

Siberië
Het andere deel ligt nog boven de Noordpool en is voor een deel uitgezakt tot in Siberië. Ook daar is het momenteel extreem koud, al is dat daar niet ongewoon. In de plaats Selagoncy daalde het kwik afgelopen nacht zelfs tot -56,2 graden! Dit soort temperaturen kunnen wij ons bijna niet voorstellen. Je kunt dan eigenlijk niet meer draaglijk leven.  

Tussen twee koude bellen
Europa zit eigenlijk een beetje tussen die twee koude bellen in. In de relatief zachtere lucht dus. We krijgen, zoals afgelopen weken duidelijk werd, af en toe wel een vleug van die koude lucht mee, wat resulteert in licht winters weer, maar de zachte lucht vanaf zee, ofwel dooi, volgt steeds snel. Dit heeft te maken met de vorming van allerlei lagedrukgebieden die ontstaan in de koude lucht die vanaf het Amerikaanse continent de oceaan op stroomt. Deze worden vervolgens steeds op onze omgeving afgevuurd, met daar vooruit vooral op grotere hoogte in de atmosfeer steeds een ‘belletje’ koude lucht en soms dus winterse neerslag. Die koude lucht verdwijnt echter ook weer snel naar het oosten, waarna zachtere lucht vanaf zee ons land weer weet te bereiken en de dooi inzet.

Geen langdurig winterweer
De afgelopen weken was er dus steeds best veel potentie voor winterweer in ons deel van Europa, maar door deze reden kwam het er steeds niet. Of beter gezegd, niet langdurig. We hebben vanaf januari toch geregeld te maken gehad met winters weer. We hebben in de sneeuw kunnen ‘spelen’ en er is geschaatst. Maar de fervente winterliefhebbers zullen hier hard om moeten lachen. Met de ‘echte’ winters van bijvoorbeeld 1996-1997, of iets recenter 2010, nog in het achterhoofd en nu ook de extreme winterkou in de Verenigde Staten, steekt ons huidige winterweer daar namelijk wel enorm tegen af.

Steeds zachtere lucht
Voorlopig lijkt het langdurige winterweer ook uit te blijven. Nog steeds om de bovenstaande reden, al gaan de temperaturen in de Verenigde Staten de komende dagen geleidelijk omhoog. Volgens de huidige berekeningen van de diverse weermodellen blijven er vanaf de Atlantische Oceaan echter lagedrukgebieden op ons afgevuurd worden, ook gepaard met dus geleidelijk zachtere lucht. Slechts 3 procent van de totale berekeningen laat de koudere lucht op de langere termijn nog terugkeren.

Winterse perikelen
Tot en met komende maandag kunnen we nog rekenen op wat winterse neerslag en ook winterse perikelen als gladheid, maar daarna lijkt het kwik zowel overdag als in de nachten omhoog te gaan. We kwakkelen de komende dagen dus nog even door.