It's raining cats and dogs. And fish?

Wat er allemaal wel niet uit de lucht kan komen vallen…

Er was eens een pastoor genaamd Manuel de Jesús Subirana. In 1857 verhuisde hij naar de noordelijke regio’s van Honduras, als onderdeel van een missie van de evangelisten. In de jaren die volgden waren er veel burgeroorlogen, waarbij zich vaak een groot voedseltekort voortdeed. Zeker aan het einde van het droge seizoen, in de maand april, was de wanhoop aanzienlijk. Subirana wist niet meer hoe hij de mensen kon helpen, waarbij hij zich wendde tot God. Zonder rust te nemen, bad hij drie dagen en nachten achter elkaar, totdat er regen kwam. Het was echter niet alleen regen dat uit de lucht kwam vallen, maar ook vissen!

Waar?
Dit is het verhaal van het dorpje Yoro in Honduras. Volgens de folklore vallen daar tot de dag van vandaag nog steeds één a twee keer per jaar de vissen uit de hemel bij een stortbui. Het is niet het enige plaatsje dat hier melding van maakt. Ook een klein dorpje in Australië rapporteerde in maart 2010 over honderden vissen die uit de hemel vielen. De meest recente melding komt van Sri Lanka, op 5 mei 2014. Het zijn echter niet alleen warme of tropische regio’s. Ook het dorpje Knighton in Wales werd in 2004 verrast.

Cultuur, mythes, tradities?
Op veel plaatsen wordt de ‘vissenregen’ gezien als een geschenk van God. In Yoro, Honduras, wordt er zelfs elk jaar een festival gehouden, “Festival de la Lluvia de Peces”, letterlijk vertaald betekent het: festival van de regen van vissen. Ook is het een belangrijk onderdeel van de cultuur en kunst in Honduras, het komt vaak terug in schilderijen bijvoorbeeld. Dat er een kern van waarheid in de verhalen zit, valt niet te ontkennen. Er zijn zoveel waarnemingen, verspreid over de wereld, dat er meer achter moet zitten.

Waarnemingen
Duidelijk is, dat de vissen vallen als onderdeel van een stevige bui. Vrijwel overal wordt er verteld over 2 à 3 uur durende stortregen. De waarnemingen variëren van nog levende, tot helemaal bevroren vissen. Het zijn meestal visjes, of kikkertjes van klein formaat. Ook is het een erg lokaal fenomeen. Wel lijken er voorkeursplekken te bestaan. Zo zijn er in Sri Lanka bijvoorbeeld meerdere waarnemingen over de afgelopen tientallen jaren.

Verklaringen?
Aangezien het gaat om zeer plaatselijke en verspreide waarnemingen is het erg lastig om daar onderzoek naar te doen. Meteorologisch gezien is er echter wel een theoretische verklaring. Bij tornado’s vinden er namelijk zeer sterke stijgstromen plaats, waarmee bijvoorbeeld puin tot hoog in de atmosfeer gebracht kan worden. Soms zijn kleine deeltjes van dat puin dan vrij ver van de getroffen plaats teruggevonden. De wind op grote hoogte in de atmosfeer is zo sterk, dat het niet gek is om materiaal op bijvoorbeeld 100 kilometer afstand nog aan te treffen.

Levende vissen
Dat de vissen echter soms nog leven is een ander verhaal. Ze kunnen onmogelijk op die grote hoogte en over langere tijd zonder genoeg water in leven zijn gebleven. Een kleinere verklaring zou een waterhoos kunnen zijn. Een waterhoos boven een nabij meertje kan zo op kleine schaal vissen ‘opslurpen’ en zodra de hoos aan land komt de vissen weer laten vallen. Hierbij zou het wel voor kunnen komen dat de vissen nog (deels) blijven leven.

Bevroren vissen
De waarnemingen van bevroren vissen zijn met de tornado-theorie gemakkelijk te verklaren. Op grote hoogte is het in de atmosfeer erg koud. Vandaag is het bijvoorbeeld boven Nederland op 10 kilometer hoogte in de atmosfeer -50°C. Mochten de vissen werkelijk in de stijgstroom van een tornado terechtkomen, worden ze flink omhoog gegooid. Met hagelstenen gebeurt hetzelfde, en die kunnen ook flink groot (en zwaar) worden. Met een klein visje moet dit dus in theorie ook mogelijk zijn. Mochten de visjes op grote hoogte met de wind mee verplaatst worden, lijkt het dus onvermijdelijk dat ze bevriezen.

Andere theorieën
Er zijn echter ook nog andere discussies gaande. Een rivier die bij een stortbui heel kort buiten haar oevers treedt, kan vissen op straat achterlaten. Dit verklaart echter niet de gevonden vissen op de autodaken en hoog in de bomen. Een ander idee is dat er ondergrondse rivieren zijn, die er iets mee te maken zouden hebben. In Yoro zijn namelijk (door National Geographic) blinde vissen gevonden, en dat zou duiden op rivieren waar geen licht binnendringt. Andere mensen vinden echter dat het helemaal niet zo ver gezocht moet worden, het kunnen immers ook dumpvrachten van vliegtuigen zijn. Al is dat natuurlijk weer geen verklaring voor de nog levende vissen. Sowieso is het moeilijk te verklaren hoe vissen zo’n grote val kunnen overleven. Meer onderzoek is dus nog nodig, maar tot die tijd is het natuurlijk een leuk onderwerp om over na te blijven denken!

Bronnen: MeteoGroup, BBC, Daily News, International Business Times.